…en daar gingen ze weer…vastberaden…routenet had z’n werk weer gedaan (al zou later blijken niet helemaal goed, dus tomtom wordt inmiddels toch wel overwogen
…de eerste stop was bekend, moest geen problemen opleveren….parkeren is daar altijd wel wat lastig, vooral ook omdat ze een hekel hebben aan het ‘betaald parkeren’….maar…wat moet, moet…
Onderweg vroeg ze zich ineens hardop af waarom het eigenlijk regende….."omdat het zonnetje naast je zit" was het antwoord…."heb je dat nu pas in de gaten"….en ze vervielen weer in een ouderwetse lachbui…
Ze hadden zich ook goed voorbereid….ook die mensen houden tenslotte lunchpauze, en voor een dichte deur komen is nooit leuk. Dus toch maar even gechecked of er geen tussendemiddagsluiting (prachtig scrabbelwoord) was….openingstijden 09.00-17.00 uur….o nee de deur klemde gewoon; er sprong iemand op om hem open te doen, broodzakjes werden weggemoffeld, de tafel werd met de hand schoongeveegd en excuses voor de ‘rotzooi’ werden gemaakt….rustig aan, we zijn wel wat gewend hoor…dachten ze…
….het ging gewoon te soepel, te snel, het was eigenlijk te mooi voor woorden…maar het onderbuikgevoel werd weggestopt…dit zou immers perfect zijn (hoewel ook zij weten dat perfectie niet bestaat). Toch gingen ze alvast even kijken…al liet de routebeschrijving ze in de steek en tufte het autootje 3 x het dorp rond….enig winkelcentrum trouwens….vrij parkeren
)…3 banken, 4 supermarkten én een apotheek….ook niet onbelangrijk ….het was té mooi….zouden ze echt dát geluk hebben….
en de klok tikte door….en het werd vanzelf steeds later…..maar er was niemand die belde….niemand die de deur open kon doen om even om het hoekje te kunnen kijken….het had zo leuk moeten zijn. Uiteindelijk ging de rit terug….natuurlijk in de file….richting die voordeur…dit keer geen klemmende, hij was gewoon op slot….en het was nog niet eens half 5???? Leve de vrije kantoortijden..
Ook het 06-nummer bleek niet te werken, maar dat bleek uiteindelijk een eigen foutje…een 8 is nou eenmaal geen 5….en ze wist ook dat je eigenlijk geen nummer moet proberen te draaien onder het autorijden. Natuurlijk hebben ze een voicemailbericht achtergelaten…….maar het bleef stil.
Maar morgen zijn ze er weer, gaan ze gewoon weer verder…..de nieuwe route is al uitgestippeld en de hoop op een medemens die wel zijn afspraken nakomt nog niet vervlogen. Alleen het doel, nut, of de reden van dit alles? Het is ze in ieder geval vandaag kompleet ontgaan………zo maak je wat mee op een dag…